unanstößig

Aussprache: /ˈʊnʔanˌʃtøːsɪç/
Worttrennung: un·an·stö·ßig
صفت

بی‌اشکال، بی‌عیب، محترمانه، شایسته

Bedeutungen

1

چیزی که هیچ ایرادی ندارد، قابل سرزنش نیست، یا باعث رنجش نمی‌شود؛ محترمانه، بی‌عیب و نقص، شایسته.

  • Er hat sich stets unanstößig verhalten.او همیشه رفتاری بی‌اشکال داشته است.
  • Die Kleidung für das Vorstellungsgespräch sollte unanstößig sein.لباس برای مصاحبه شغلی باید محترمانه باشد.
  • Der Film wurde wegen seiner unanstößigen Inhalte kritisiert.این فیلم به دلیل محتوای بی‌عیب و نقص خود مورد انتقاد قرار گرفت.