unaufrichtig

Aussprache: /ˌʊnˈaʊ̯fˌrɪçtɪç/
Worttrennung: un·auf·rich·tig
صفت

غیرصادقانه، نادرست، دروغین

Bedeutungen

1

فاقد صداقت؛ با نیت فریب یا پنهان کردن حقیقت.

  • Seine Entschuldigung klang unaufrichtig und wenig überzeugend.عذرخواهی او غیرصادقانه و کم‌اثر به نظر می‌رسید.
  • Sie warf ihm unaufrichtige Motive vor.او انگیزه‌های غیرصادقانه را به او نسبت داد.
  • Ein unaufrichtiges Lächeln verriet seine wahren Gefühle nicht.لبخندی دروغین احساسات واقعی او را پنهان نکرد.