unbehaust

فاقد سرپناه یا خانه؛ بی‌خانمان. (بیشتر ادبی یا رسمی‌تر از wohnsitzlos)

• Die Flüchtlinge waren unbehaust und suchten Schutz.پناهندگان بی‌سرپناه بودند و به دنبال پناهگاه می‌گشتند.
• Nach dem Brand waren sie völlig unbehaust.پس از آتش‌سوزی، آنها کاملاً بی‌سرپناه بودند.
• Er fühlte sich in der fremden Stadt unbehaust.او در شهر غریب احساس بی‌سرپناهی می‌کرد.