unbesiegt

Aussprache: /ˌʊnbəˈziːkt/
Worttrennung: un·be·siegt
صفت

شکست‌ناپذیر، مغلوب‌نشده

Bedeutungen

1

کسی یا تیمی که هرگز در هیچ رقابت یا نبردی شکست نخورده است.

  • Die Mannschaft beendete die Saison unbesiegt.تیم فصل را بدون شکست به پایان رساند.
  • Der Boxer galt als praktisch unbesiegt.بوکسور عملاً شکست‌ناپذیر تلقی می‌شد.
  • Sie blieben im ganzen Turnier unbesiegt.آنها در کل مسابقات شکست‌ناپذیر ماندند.