unbesonnen

Aussprache: /ˌʊnbəˈzɔnən/
Worttrennung: un·be·son·nen
صفت

نابالغانه، بی‌پروا، عجولانه، نسنجیده

Bedeutungen

1

بدون فکر و تأمل کافی، عجولانه و نسنجیده عمل کردن؛ فقدان احتیاط و درایت.

  • Sein unbesonnenes Verhalten führte zu einem schweren Unfall.رفتار نسنجیده او منجر به یک تصادف شدید شد.
  • Sie traf eine unbesonnene Entscheidung, ohne die Konsequenzen zu bedenken.او تصمیمی عجولانه گرفت بدون اینکه عواقب آن را در نظر بگیرد.
  • Der junge Mann war bekannt für seine unbesonnenen Handlungen.آن مرد جوان به خاطر اعمال بی‌پروا و نسنجیده‌اش شناخته شده بود.
2

ناپخته، نابالغ و فاقد تجربه یا قضاوت کافی.

  • Seine unbesonnenen Ratschläge halfen niemandem.نصیحت‌های نابالغانه او به هیچ‌کس کمکی نکرد.
  • Das unbesonnene Lachen des Kindes klang fröhlich.خنده نابالغانه کودک شاد به نظر می‌رسید.
  • Er wirkte trotz seines Alters noch etwas unbesonnen.او علی‌رغم سنش هنوز کمی نابالغ به نظر می‌رسید.