unerbittlich

Aussprache: /ˌʊnʔɛɐ̯ˈbɪtlɪç/

Worttrennung: un·er·bitt·lich

صفت

بی‌رحم، سرسخت، بی‌امان

Bedeutungen

بدون هیچ‌گونه ترحم، بخشش یا سازش؛ سرسختانه و بی‌امان در پی چیزی بودن یا در برابر چیزی مقاومت کردن.

Der Jäger verfolgte seine Beute mit unerbittlicher Ausdauer.شکارچی با استقامتی بی‌امان، طعمه خود را دنبال می‌کرد.
Die Kritik an seinem Verhalten war unerbittlich.انتقاد از رفتار او بی‌رحمانه بود.
Sie kämpfte unerbittlich für ihre Rechte.او بی‌امان برای حقوق خود جنگید.