unfähig

Aussprache: /ˈʊnˌfɛːɪç/

Worttrennung: un·fä·hig

صفت

ناتوان، بی‌کفایت، فاقد صلاحیت

Bedeutungen

1

فاقد توانایی، مهارت یا قدرت لازم برای انجام کاری.

Er ist unfähig, seine eigenen Schuhe zu binden.او ناتوان از بستن بند کفش‌هایش است.
Die Regierung erwies sich als unfähig, die Krise zu bewältigen.دولت در مدیریت بحران بی‌کفایت بود.
Sie fühlte sich völlig unfähig, die Prüfung zu bestehen.او کاملاً احساس ناتوانی در قبولی در آزمون را داشت.

2

فاقد صلاحیت قانونی یا رسمی برای انجام وظایف.

Nach dem Skandal wurde er für unfähig erklärt, das Amt weiter auszuüben.پس از رسوایی، او از ادامه تصدی سمت ناتوان اعلام شد.
Ein unfähiger Fahrer verursachte einen schweren Unfall.یک راننده بی‌کفایت باعث تصادف شدیدی شد.
Das Gericht entschied, dass er aufgrund seiner Krankheit unfähig sei, für sich selbst zu sorgen.دادگاه تصمیم گرفت که او به دلیل بیماری‌اش قادر به مراقبت از خود نیست.