unleidig

کسی که به راحتی ناراحت می‌شود، بدخلق و بداخلاق است.

• Der kleine Junge war heute sehr unleidig und wollte nicht spielen.پسر بچه امروز خیلی بدخلق بود و نمی‌خواست بازی کند.
• Sei nicht so unleidig, nur weil das Wetter schlecht ist.فقط به خاطر اینکه هوا بد است، اینقدر ناخوشایند نباش.
• Er reagierte unleidig auf jede Kritik.او به هر انتقادی، بدخلقانه واکنش نشان داد.

چیزی که ناخوشایند، ناراحت‌کننده یا غیرقابل تحمل است.

• Das ständige Lärmen war unleidig.سر و صدای مداوم غیرقابل تحمل بود.
• Seine unleidige Art machte die Zusammenarbeit schwierig.رفتار ناخوشایند او همکاری را دشوار می‌کرد.
• Ich finde diese Musik ziemlich unleidig.من این موسیقی را نسبتاً ناخوشایند می‌دانم.