unmündig

Aussprache: /ˈʊnˌmʏndɪç/
Worttrennung: un·mün·dig
صفت

صغیر، نابالغ (از نظر قانونی)، فاقد اهلیت قانونی

Bedeutungen

1

از نظر قانونی، فردی که به سن قانونی نرسیده و بنابراین فاقد اهلیت کامل برای انجام امور حقوقی و مالی است؛ نابالغ.

  • Kinder unter 18 Jahren gelten in Deutschland als unmündig.کودکان زیر ۱۸ سال در آلمان صغیر محسوب می‌شوند.
  • Ein unmündiger Erbe kann sein Erbe nicht selbst verwalten.یک وارث نابالغ نمی‌تواند ارث خود را شخصاً مدیریت کند.
  • Das Gesetz schützt die Interessen von unmündigen Personen.قانون از منافع افراد صغیر محافظت می‌کند.