unmündig

Aussprache: /ˈʊnˌmʏndɪç/
Worttrennung: un·mün·dig
صفت

صغیر، نابالغ (از نظر قانونی)، فاقد اهلیت قانونی

Beispiele

  • Als er 1319, 14. Aug., unerwartet in Bärwalde kinderlos starb, war von dem mit der Mark Brandenburg belehnten Zweige des askanischen Fürstenhauses nur noch ein ''unmündiger'' Vetter Woldemars, Heinrich, am Leben, mit dessen Tod ein Jahr später das Markgrafenhaus im Mannesstamm erlosch.هنگامی که او در ۱۴ اوت ۱۳۱۹ به طور غیرمنتظره در بروالده بدون فرزند درگذشت، از شاخه خاندان شاهزاده آسکانی که مارک براندنبورگ به آن اعطا شده بود، تنها یک پسر عموی ''صغیر'' وُلدِمار، هاینریش، زنده بود که با مرگ او یک سال بعد، خاندان مارگراف از نسل مردان منقرض شد.