unnachahmlich

به گونه‌ای که نمی‌توان آن را تقلید کرد یا از آن الگوبرداری کرد؛ بی‌نظیر و منحصر به فرد.

• Sein Talent für Musik war unnachahmlich.استعداد او برای موسیقی بی‌همتا بود.
• Die Künstlerin schuf ein Werk von unnachahmlicher Schönheit.این هنرمند اثری با زیبایی بی‌مانند خلق کرد.
• Seine unnachahmliche Art, Geschichten zu erzählen, fesselte das Publikum.روش غیرقابل تقلید او در داستان‌گویی، مخاطب را مجذوب می‌کرد.