unstreitig

Aussprache: /ˌʊnˈʃtʁaɪ̯tɪç/
Worttrennung: un·strei·tig
صفت

بلامنازع، غیرقابل انکار، مسلم

Bedeutungen

1

چیزی که در مورد آن هیچ اختلافی وجود ندارد و کاملاً پذیرفته شده یا اثبات شده است؛ مسلم و غیرقابل بحث.

  • Sein Sieg war unstreitig und wurde von allen anerkannt.پیروزی او بلامنازع بود و توسط همه پذیرفته شد.
  • Es ist unstreitig, dass die Erde sich um die Sonne dreht.اینکه زمین به دور خورشید می‌چرخد، غیرقابل انکار است.
  • Die unstreitige Tatsache der Klimaerwärmung erfordert Maßnahmen.واقعیت مسلم گرمایش جهانی نیازمند اقدامات است.