untüchtig

Aussprache: /ˈʊntʏçtɪç/
Worttrennung: un·tüch·tig
صفت

بی‌کفایت، بی‌لیاقت، ناکارآمد، بی‌عرضه، تنبل

Bedeutungen

1

فاقد مهارت، توانایی یا صلاحیت لازم برای انجام کاری؛ ناکارآمد یا بی‌لیاقت.

  • Der untüchtige Beamte wurde wegen Inkompetenz entlassen.کارمند بی‌کفایت به دلیل عدم صلاحیت اخراج شد.
  • Er erwies sich als untüchtig für die anspruchsvolle Aufgabe.او برای این وظیفه دشوار، بی‌کفایت از آب درآمد.
  • Die Mannschaft spielte eine untüchtige erste Halbzeit und lag zurück.تیم نیمه اولی ضعیف و ناکارآمد بازی کرد و عقب افتاد.