unterbinden

Aussprache: /ˌʊntɐˈbɪndn̩/
Worttrennung: un·ter·bin·den
فعل

متوقف کردن، جلوگیری کردن، ممانعت کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas unterbinden)

مانع از ادامه یا وقوع چیزی شدن، به ویژه چیزی نامطلوب یا مضر؛ جلویش را گرفتن.

  • Die Polizei muss illegale Aktivitäten sofort unterbinden.پلیس باید فوراً جلوی فعالیت‌های غیرقانونی را بگیرد.
  • Wir müssen versuchen, die Ausbreitung der Krankheit zu unterbinden.ما باید تلاش کنیم از گسترش بیماری جلوگیری کنیم.