unterbrechen

Aussprache: /ˌʊntɐˈbrɛçn̩/
Worttrennung: un·ter·bre·chen
فعل

قطع کردن، متوقف کردن، وسط حرف کسی پریدن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas unterbrechen)

صحبت یا فعالیت کسی را قطع کردن یا متوقف کردن.

  • Bitte unterbrich mich nicht, wenn ich spreche.لطفاً وقتی صحبت می‌کنم مرا قطع نکن.
  • Der Lärm unterbrach die Konzentration der Studenten.سر و صدا تمرکز دانشجویان را قطع کرد.
2 Akkusativ (jemanden / etwas unterbrechen)

در یک جریان، فرآیند یا ارتباط وقفه ایجاد کردن یا آن را مختل کردن.

  • Der Stromausfall unterbrach die Sendung.قطعی برق پخش را قطع کرد.
  • Wir müssen die Arbeit für eine kurze Pause unterbrechen.ما باید کار را برای یک استراحت کوتاه متوقف کنیم.