unterkriegen

Aussprache: /ˈʊntɐˌkriːɡn̩/
Worttrennung: un·ter·krie·gen
فعل

شکست دادن، تسلیم کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ

کسی را شکست دادن یا از نظر روحی تضعیف کردن، به طوری که دیگر نتواند مقاومت کند یا ادامه دهد.

  • Lass dich nicht unterkriegen, auch wenn es schwierig wird!اجازه نده شکستت دهند، حتی اگر سخت شود!
  • Der Gegner versuchte, ihn psychisch unterzukriegen, aber er blieb stark.حریف سعی کرد او را از نظر روحی از پا درآورد، اما او قوی ماند.