unumstößlich

غیرقابل تغییر، غیرقابل انکار، قطعی و مسلم؛ چیزی که نمی‌توان آن را رد کرد یا زیر سوال برد.

• Die Beweise waren unumstößlich und führten zur Verurteilung.شواهد غیرقابل انکار بودند و منجر به محکومیت شدند.
• Seine Entscheidung war unumstößlich, es gab keinen Weg zurück.تصمیم او قطعی بود، راه بازگشتی وجود نداشت.
• Die unumstößliche Wahrheit ist, dass wir alle sterben müssen.حقیقت تغییرناپذیر این است که همه ما باید بمیریم.