unverdächtig

کسی یا چیزی که هیچ دلیلی برای مشکوک بودن به او وجود ندارد؛ بی‌گناه و پاک.

• Er galt als unverdächtig und wurde daher nicht weiter befragt.او بی‌گناه تلقی شد و بنابراین بیشتر مورد بازجویی قرار نگرفت.
• Die Beweise machten den Angeklagten unverdächtig.شواهد، متهم را بی‌گناه جلوه داد.
• Sie verhielt sich während des gesamten Vorfalls völlig unverdächtig.او در طول کل حادثه کاملاً غیرمشکوک رفتار کرد.