unversöhnbar

Aussprache: /ˌʊnfɛrˈzøːnbaːr/
Worttrennung: un·ver·söhn·bar
صفت

آشتی‌ناپذیر، غیرقابل مصالحه، کینه‌توز

Bedeutungen

1

کسی یا چیزی که قادر به آشتی یا مصالحه نیست؛ خصمانه و غیرقابل حل.

  • Die beiden Familien waren seit Generationen unversöhnbar zerstritten.این دو خانواده نسل‌ها بود که به طور آشتی‌ناپذیری اختلاف داشتند.
  • Seine Haltung war unversöhnbar und ließ keinen Raum für Kompromisse.موضع او آشتی‌ناپذیر بود و جایی برای سازش باقی نمی‌گذاشت.
  • Es gab unversöhnbare Differenzen zwischen den beiden politischen Parteien.اختلافات غیرقابل مصالحه‌ای بین دو حزب سیاسی وجود داشت.