vagabundieren

Aussprache: /vaɡabʊnˈdiːrən/

Worttrennung: va·ga·bun·die·ren

فعل

ولگردی کردن، سرگردان بودن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

بدون هدف مشخص یا محل اقامت ثابت، از جایی به جای دیگر سفر کردن یا پرسه زدن؛ آواره بودن.

Er vagabundierte jahrelang durch Europa.او سال‌ها در اروپا پرسه زد.
Nach dem Verlust seines Jobs begann er zu vagabundieren.پس از از دست دادن شغلش، او شروع به ولگردی کرد.