verbieten

Aussprache: /fɛrˈbiːtən/
Wortzerlegung: ver·bie·ten
فعل

ممنوع کردن، قدغن کردن

Beispiele

  • Sie ''verbietet'' mir zu sprechen.او مرا از صحبت کردن منع می‌کند.
  • Ferner ''verbot'' Trajan die Beachtung anonymer Denunziationen und schließlich endete das Reskript mit einem Bekenntnis, […]: Ein allzu inquisitorisches Verhalten seitens des Staates werde dem Geist der Epoche nicht gerecht.علاوه بر این، تراژان توجه به گزارش‌های ناشناس را ممنوع کرد.

Bedeutungen

1 Dativ + Akkusativ / Infinitiv mit zu

انجام کاری را ممنوع کردن، اجازه ندادن.

  • Der Arzt hat ihm das Rauchen verboten.پزشک سیگار کشیدن را برای او ممنوع کرده است.
  • Es ist verboten, hier zu parken.پارک کردن در اینجا ممنوع است.
2 sich + Dativ

(sich verbieten) خودداری کردن از انجام کاری، چیزی را برای خود ممنوع کردن.

  • Ich verbiete mir, darüber nachzudenken.من به خودم اجازه نمی‌دهم به آن فکر کنم.
  • So ein Verhalten verbietet sich von selbst.چنین رفتاری خود به خود ممنوع است.