vergönnen

Aussprache: /fɛɐ̯ˈɡœnən/

Worttrennung: ver·gön·nen

فعل

بخشیدن، روا داشتن، اجازه دادن

Bedeutungen

1 Dativ (Person) + Akkusativ (Sache)

چیزی را به کسی اعطا کردن یا اجازه دادن (معمولاً چیزی مثبت یا مطلوب).

Ich gönne ihm diesen Erfolg von Herzen.من این موفقیت را از صمیم قلب به او می‌بخشم.
Sie gönnte ihren Kindern jeden Luxus.او هرگونه تجملاتی را به فرزندانش روا می‌داشت.

2 sich (Dativ) + Akkusativ

به خود اجازه دادن یا به خود روا داشتن چیزی (معمولاً برای لذت بردن یا استراحت).

Nach der anstrengenden Woche gönnte sie sich ein langes Bad.پس از هفته پرزحمت، او حمام طولانی را به خود روا داشت.
Er gönnte sich keinen Moment der Ruhe.او حتی لحظه‌ای آرامش را به خود روا نداشت.