verhaspeln

Aussprache: /fɛɐ̯ˈhaspl̩n/
Wortzerlegung: ver·has·peln
فعل

تپق زدن، اشتباه گفتن، درگیر شدن

Beispiele

  • Ich hatte einst einen gescheiten Mitschüler, der, wenn er antworten sollte, sich vor Eile stets ''verhaspelte'' und gewöhnlich eine Dummheit hervorstotterte.“ (Otto Ernst, Vom Strande des Lebens, An die Zeitknicker, zitiert nach Projekt Gutenberg)من زمانی همکلاسی باهوشی داشتم که وقتی می‌خواست پاسخ دهد، همیشه از روی عجله تپق می‌زد و معمولاً حرف احمقانه‌ای می‌زد.
  • Wenn du nicht aufpasst, ''verhaspelst'' du dich noch in den selbst gestellten Fallen.اگر حواست نباشد، در تله‌هایی که خودت پهن کرده‌ای گیر می‌افتی.

Bedeutungen

1 sich (Akkusativ)

در صحبت کردن اشتباه کردن، لکنت پیدا کردن یا کلمات را قاطی کردن.

  • Er hat sich bei der Präsentation verhaspelt.او در ارائه خود زبانش گرفت (اشتباه کرد).
  • Sie verhaspelte sich, als sie die lange Zahl vorlesen sollte.وقتی قرار بود عدد طولانی را بخواند، کلمات را قاطی کرد.