verknäueln

Aussprache: /fɛɐ̯ˈknɔɪ̯lən/
Worttrennung: ver·knäu·eln
فعل

گلوله کردن، در هم پیچیدن، گره خوردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas verknäueln)

چیزی را به صورت گلوله درآوردن، درهم پیچیدن یا مچاله کردن.

  • Sie verknäuelte das zerknitterte Papier.او کاغذ مچاله شده را گلوله کرد.
  • Der Hund verknäuelte sein Spielzeug.سگ اسباب‌بازی‌اش را مچاله کرد.
2 sich (Akkusativ) (sich verknäueln)

(sich verknäueln) (خودش) درهم پیچیدن، گره خوردن، به صورت گلوله درآمدن.

  • Die Wolle verknäuelte sich beim Waschen.کاموا هنگام شستشو گلوله شد.
  • Die Schlangen verknäuelten sich.مارها به هم پیچیدند.