verleumden

Aussprache: /fɛɐ̯ˈlɔɪ̯mdn̩/
Wortzerlegung: ver·leum·den
فعل

تهمت زدن، افترا بستن

Beispiele

  • Jemand mußte Josef K. ''verleumdet'' haben, denn ohne daß er etwas Böses getan hätte, wurde er eines Morgens verhaftet.کسی باید به یوزف ک. تهمت زده باشد، زیرا بدون اینکه کار بدی کرده باشد، یک روز صبح دستگیر شد.

Bedeutungen

1 Akkusativ

با گفتن دروغ یا اطلاعات نادرست، به آبروی کسی لطمه زدن و او را بدنام کردن.

  • Er wurde beschuldigt, seinen Kollegen verleumdet zu haben.او متهم شد که به همکارش تهمت زده است.
  • Man sollte niemanden ohne Beweise verleumden.نباید کسی را بدون مدرک بدنام کرد.