vermachen

Aussprache: /fɛɐ̯ˈmaxn̩/
Wortzerlegung: ver·ma·chen
فعل

وصیت کردن، واگذار کردن؛ بستن/مسدود کردن (کهن)

Beispiele

  • Seiner jüngsten Enkeltochter vermachte er seine Armbanduhr.ساعت مچی‌اش را به کوچکترین نوه‌اش وصیت کرد.

Bedeutungen

1 Dativ (Person) + Akkusativ (Sache)

دارایی یا ملکی را پس از مرگ به کسی وصیت کردن یا واگذار نمودن.

  • Seiner Enkeltochter vermachte er seine goldene Armbanduhr.او ساعت مچی طلایش را به نوه‌اش وصیت کرد.
  • Sie hat ihr gesamtes Vermögen einem Museum vermacht.او تمام ثروتش را به یک موزه واگذار کرد.
2 Akkusativ (archaisch)

بستن، درزگیری کردن یا مسدود نمودن شکاف/راه (کاربرد کهن و ادبی).

  • Der Schneider vermachte die Öffnung im Kleid.خیاط شکاف لباس را بست.
  • Sie vermachten den Zugang zur Höhle mit großen Steinen.آن‌ها ورودی غار را با سنگ‌های بزرگ مسدود کردند.