versöhnlich

تمایل به آشتی، سازش و پایان دادن به اختلافات؛ صلح‌جویانه.

• Nach dem Streit war er sehr versöhnlich und entschuldigte sich.او پس از دعوا بسیار آشتی‌جو بود و عذرخواهی کرد.
• Die beiden Parteien fanden eine versöhnliche Lösung für den Konflikt.دو طرف راه‌حلی سازگارانه برای مناقشه یافتند.
• Seine versöhnliche Haltung half, die Situation zu beruhigen.موضع آشتی‌جویانه او به آرام شدن اوضاع کمک کرد.