versündigen

Aussprache: /fɛɐ̯ˈzʏndɪɡn̩/

Wortzerlegung: ver·sün·di·gen

فعل

گناه کردن، مرتکب گناه شدن

Beispiele

Wenn Kinder gegen ihre Eltern ungehorsam sind, so ''versündigen'' sie sich gegen das 4. Gebot; sie ''versündigen'' sich gegen ihre Eltern und gegen Gott.“ (1854)وقتی فرزندان از والدین خود نافرمانی می‌کنند، آنها علیه فرمان چهارم "گناه می‌کنند"؛ آنها علیه والدین و علیه خدا "گناه می‌کنند".

Bedeutungen

1 sich

گناه کردن، مرتکب گناه شدن

Jeder Mensch kann sich versündigen.هر انسانی می‌تواند گناه کند.
Er hat sich in seinen jungen Jahren oft versündigt.او در جوانی‌اش اغلب گناه کرده است.

2 sich + an + Dativ

در حق کسی/چیزی گناه کردن، به کسی/چیزی آسیب رساندن (اخلاقی)

Man sollte sich nicht an der Natur versündigen.نباید در حق طبیعت گناه کرد.
Er hat sich an seinem Freund versündigt, indem er ihn belogen hat.او با دروغ گفتن به دوستش، در حق او گناه کرد.