verwehren

Aussprache: /fɛɐ̯ˈveːʁən/
Wortzerlegung: ver·weh·ren
فعل

ممانعت کردن، اجازه ندادن، دریغ کردن

Beispiele

  • Ein Türsteher ''verwehrte'' ihm den Eingang.یک نگهبان ورودی، مانع ورود او شد.
  • Man wird mir die Akteneinsicht nicht ''verwehren'' können.نمی‌توانند دسترسی به پرونده را از من دریغ کنند.

Bedeutungen

1 Dativ + Akkusativ

منع کردن، اجازه ندادن (به کسی چیزی را)

  • Man verwehrte ihm den Zutritt.ورود را از او منع کردند.
  • Sie verwehrte ihm jede Hilfe.او هرگونه کمکی را از او دریغ کرد.
2 sich + Akkusativ

از خود دریغ کردن، خودداری کردن (از چیزی)

  • Er verwehrte sich den Luxus.او از تجملات خودداری کرد.
  • Sie verwehrte sich keine Freude.او هیچ لذتی را از خود دریغ نکرد.