verweigerten

عدم پذیرش یا عدم انجام چیزی که از نظر قانونی، اخلاقی یا اجتماعی انتظار می‌رود؛ امتناع قاطع از دادن یا انجام دادن.

• Der Zeuge verweigerte die Aussage vor Gericht, um sich selbst zu schützen.شاهد برای محافظت از خود، از ادای شهادت در دادگاه امتناع کرد.
• Die Regierung verweigerte die Genehmigung für das umstrittene Bauprojekt.دولت مجوز پروژه ساختمانی بحث‌برانگیز را صادر نکرد (امتناع کرد).