würdevoll

Aussprache: /ˈvʏʁdəfɔl/
Worttrennung: wür·de·voll
صفت

باوقار، باصلابت، شایسته

Bedeutungen

1

دارای وقار، متانت و شکوه؛ شایسته و برازنده، به خصوص در رفتار، ظاهر یا موقعیت.

  • Die Königin trat stets würdevoll auf.ملکه همیشه باوقار رفتار می‌کرد.
  • Er trug den schweren Verlust mit würdevoller Haltung.او فقدان سنگین را با وقار تحمل کرد.
  • Die alte Dame hatte eine sehr würdevolle Ausstrahlung.آن بانوی سالخورده هاله‌ای بسیار باوقار داشت.