würgen

Aussprache: /ˈvʏʁɡn̩/
Worttrennung: wür·gen
فعل

خفه کردن، عق زدن، حالت تهوع داشتن

Bedeutungen

1 jemanden (Akkusativ)

گلوی کسی را فشار دادن، خفه کردن.

  • Der Angreifer versuchte, sein Opfer zu würgen.مهاجم سعی کرد قربانی خود را خفه کند.
  • Er würgte den Schrei nieder.او فریادش را فرو خورد.
2 intransitiv (بدون مفعول)

عق زدن، تهوع داشتن، چیزی در گلو گیر کردن.

  • Der Gestank ließ ihn würgen.بوی تعفن باعث شد او عق بزند.
  • Mir ist so schlecht, ich muss gleich würgen.حالم خیلی بد است، الان عق می‌زنم.