wüsten

چیزی را ویران کردن، خراب کردن، غارت کردن (معمولاً توسط طوفان، جنگ یا بلایای طبیعی)

• Der Sturm wüstete in der Stadt und hinterließ Zerstörung.طوفان در شهر ویرانی به بار آورد و خرابی به جا گذاشت.
• Die feindlichen Truppen wüsteten im Land.نیروهای دشمن در کشور غارت کردند.

خشمگین شدن، با خشونت رفتار کردن، شورش کردن

• Er wüstete vor Wut, als er die Nachricht hörte.وقتی خبر را شنید، از خشم شورید.
• Die Menge begann zu wüsten.جمعیت شروع به شورش کردند.