wüten

خشمگین بودن، غضب کردن، عصبانیت شدید نشان دادن.

• Der Trainer wütete nach der Niederlage auf dem Spielfeld.مربی پس از شکست در زمین بازی خشمگین بود.
• Er wütete vor Zorn, weil er betrogen worden war.او از خشم غضب می‌کرد چون فریب خورده بود.

(در مورد پدیده‌های طبیعی، بیماری‌ها) با شدت ادامه داشتن، شیوع یافتن، ویران کردن.

• Die Krankheit wütete in der Stadt.بیماری در شهر شیوع پیدا کرده بود.
• Der Sturm wütete die ganze Nacht.طوفان تمام شب ویرانگر بود.