wackeln

Aussprache: /ˈvakl̩n/

Wortzerlegung: wa·ckeln

فعل

لرزیدن، لق زدن، تکان خوردن

Beispiele

Der Sturm war so stark, dass das Haus ''wackelte''.طوفان چنان شدید بود که خانه می‌لرزید.
Der Präsident ''wackelt'' unter dem politischen Druck.رئیس‌جمهور زیر فشار سیاسی متزلزل است.
Der Zahn ''wackelt''.دندان لق می‌زند.
Wenn Du zu stark am Zahn ''wackelst'', bricht er ab.اگر خیلی به دندان فشار بیاوری و تکانش دهی، می‌شکند.

1 intransitiv

به آرامی یا با بی‌ثباتی تکان خوردن، لرزیدن، لق زدن.

Der Tisch wackelt, er steht nicht stabil.میز لق می‌زند، ثابت نیست.
Die Zähne des Kindes wackelten, bevor sie ausfielen.دندان‌های کودک قبل از افتادن لق می‌زدند.

2 Akkusativ

چیزی را تکان دادن یا لرزاندن (معمولاً با دست یا بخشی از بدن).

Er wackelte mit dem Kopf, um seine Ablehnung zu zeigen.او سرش را تکان داد تا مخالفتش را نشان دهد.
Der Hund wackelte mit dem Schwanz vor Freude.سگ از خوشحالی دمش را تکان داد.