anwandeln

Aussprache: /ˈanvandln̩/

Worttrennung: an·wan·deln

فعل

به سراغ کسی آمدن (احساس، فکر)، غلبه کردن

Bedeutungen

1 es + Akkusativ (jemanden)

به سراغ کسی آمدن یا به کسی دست دادن (معمولاً در مورد احساسات، حالات روحی یا افکار ناگهانی و غیرمنتظره). اغلب به صورت غیرشخصی با 'es' استفاده می‌شود.

Es wandelte ihn plötzlich eine tiefe Traurigkeit an.ناگهان اندوه عمیقی به او دست داد.
Was mag ihn nur so plötzlich anwandeln?چه چیزی ممکن است ناگهان او را فرا گرفته باشد؟