wegbleiben

Aussprache: /ˈvɛkˌblaɪ̯bn̩/
Wortzerlegung: weg·blei·ben
فعل

غایب بودن، نیامدن، قطع شدن (صدا/نفس)

Bedeutungen

1 intransitiv (+ von + Dativ)

دور ماندن، غایب بودن یا نیامدن به یک محل

  • Er ist gestern von der Arbeit weggeblieben.او دیروز سر کار نیامد (غایب بود).
  • Wenn die Kunden wegbleiben, müssen wir das Geschäft schließen.اگر مشتریان نیایند، باید مغازه را تعطیل کنیم.
2 intransitiv (معمولاً با Luft/Stimme)

بند آمدن یا قطع شدن (نفس، صدا یا هوش)

  • Vor Schreck blieb mir die Luft weg.از ترس نفسم بند آمد.
  • Mitten im Film ist der Ton weggeblieben.وسط فیلم صدا قطع شد.