wegducken

Aussprache: /ˈvɛkˌdʊkn̩/
Wortzerlegung: weg·du·cken
فعل

خود را جمع کردن، جاخالی دادن، خم شدن

Beispiele

  • Als das Segel hinüberschwang, konnte sie sich gerade noch ''wegducken'', sonst hätte sie den Baum an den Kopf bekommen.وقتی بادبان به سمت او چرخید، توانست به موقع "خود را جمع کند" وگرنه تیرک به سرش می‌خورد.
  • So hat er gelernt zu schweigen und sich ''wegzuducken'', wobei ihm unklar ist, ob dieses Verhalten aus Klugheit oder Feigheit resultiert.او یاد گرفت که چگونه سکوت کند و "خود را جمع کند"، در حالی که برایش مشخص نبود که این رفتار از روی هوشمندی است یا ترس.

Bedeutungen

1 sich

(sich wegducken) برای جلوگیری از ضربه یا دیده شدن، سریعاً سر یا بدن را خم کردن.

  • Er duckte sich schnell weg, als der Ball kam.او سریع جاخالی داد وقتی توپ آمد.
  • Sie duckte sich hinter dem Busch weg, um nicht gesehen zu werden.او پشت بوته پنهان شد تا دیده نشود.
2 sich + vor + Dativ

(sich vor etwas wegducken) از مسئولیت یا کاری شانه خالی کردن، طفره رفتن (معنای مجازی).

  • Man kann sich nicht immer vor seinen Pflichten wegducken.آدم نمی‌تواند همیشه از وظایفش شانه خالی کند.
  • Er versucht, sich vor der Arbeit wegzuducken.او سعی می‌کند از کار طفره برود.