weggleiten

Aussprache: /ˈvɛkˌɡlaɪ̯tn̩/
Wortzerlegung: weg·glei·ten
فعل

لغزیدن، سر خوردن، دور شدن (با لغزش)

Beispiele

  • Sie hasste Feuerbestattungen, hasste die Anonymität dieser Phantomkapellen, hasste den Mangel an Schönheit, hasste den schrecklichen Vorhang und das Geräusch, wenn der Sarg ''wegglitt''.او از مراسم سوزاندن مردگان متنفر بود، از گمنامی این کلیساهای شبح‌وار متنفر بود، از فقدان زیبایی متنفر بود، از پرده وحشتناک و صدایی که تابوت در آن لغزید، متنفر بود.

Bedeutungen

1 (von + Dativ)

به طور ناخواسته از یک سطح سر خوردن یا دور شدن.

  • Das Seifenstück ist mir aus der Hand weggeglitten.تکه صابون از دستم لیز خورد.
  • Der Stein glitt vom Felsen weg.سنگ از روی صخره سر خورد و افتاد.
2 intransitiv

به طور نامحسوس یا غیرقابل بازگشت دور شدن؛ سپری شدن (مانند زمان یا فرصت).

  • Die Zeit gleitet uns aus den Händen weg.زمان از دست ما می‌رود.
  • Eine gute Gelegenheit ist ihm wegglitten.یک فرصت خوب از دست او رفت.