weglaufen

Aussprache: /ˈvɛkˌlaʊ̯fən/
Wortzerlegung: weg·lau·fen
فعل

فرار کردن، شانه خالی کردن از مسئولیت

Bedeutungen

1 von + Dativ / aus + Dativ

با دویدن از یک مکان یا شخص دور شدن؛ فرار کردن

  • Das Kind ist von seinen Eltern weggelaufen.کودک از والدینش فرار کرده است.
  • Der Hund ist aus dem Garten weggelaufen.سگ از باغ فرار کرده است.
2 vor + Dativ

فرار کردن از مشکلات یا مسئولیت‌ها

  • Man kann nicht immer vor seinen Problemen weglaufen.نمی‌توان همیشه از مشکلات فرار کرد.
  • Er versucht, vor der Verantwortung wegzulaufen.او سعی می‌کند از مسئولیت فرار کند.