wegschlagen

Aussprache: /ˈvɛkˌʃlaːɡn̩/

Worttrennung: weg·schla·gen

فعل

با ضربه انداختن، رد کردن (پیشنهاد)، منصرف کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ

چیزی را با ضربه زدن دور کردن یا به کنار زدن

Er schlug den Ball weit weg.او توپ را به دوردست زد.
Der Boxer konnte den Schlag seines Gegners wegschlagen.بوکسور توانست ضربه حریفش را دفع کند.

2 Akkusativ

دفع کردن، دور کردن (حمله، حشره و غیره)

Sie versuchte, die lästigen Mücken wegzuschlagen.او سعی کرد پشه‌های مزاحم را دور کند.
Er schlug die Hand des Angreifers weg.او دست مهاجم را پس زد.