wegschlagen

Aussprache: /ˈvɛkˌʃlaːɡn̩/
Wortzerlegung: weg·schla·gen
فعل

با ضربه انداختن، رد کردن (پیشنهاد)، منصرف کردن

Beispiele

  • In dem Moment, als ihr der Arm ''weggeschlagen'' wurde, ließ sie sich zu Boden fallen und rollte sich zur Seite.درست در لحظه‌ای که بازویش با ضربه انداخته شد، به زمین افتاد و به پهلو غلتید.

Bedeutungen

1 Akkusativ

چیزی را با ضربه زدن دور کردن یا به کنار زدن

  • Er schlug den Ball weit weg.او توپ را به دوردست زد.
  • Der Boxer konnte den Schlag seines Gegners wegschlagen.بوکسور توانست ضربه حریفش را دفع کند.
2 Akkusativ

دفع کردن، دور کردن (حمله، حشره و غیره)

  • Sie versuchte, die lästigen Mücken wegzuschlagen.او سعی کرد پشه‌های مزاحم را دور کند.
  • Er schlug die Hand des Angreifers weg.او دست مهاجم را پس زد.