wegstoßen

با فشار یا ضربه چیزی یا کسی را از خود دور کردن.

• Er stieß den Angreifer von sich weg.او مهاجم را با هل دادن از خود دور کرد.
• Sie stieß die Tür mit dem Fuß weg, um sie offen zu halten.او در را با پا هل داد تا باز بماند.

کسی را از جمع، جامعه یا گروهی طرد کردن؛ کسی را نپذیرفتن یا از خود راندن.

• Man sollte niemanden aus der Gemeinschaft wegstoßen.نباید کسی را از جامعه طرد کرد.
• Seine abweisende Art hat viele Leute von ihm weggestoßen.رفتار غیردوستانه او بسیاری از مردم را از او دور راند.