wegzudürfen

Aussprache: /ˈvɛkˌtsuːˌdʏʁfn̩/
Worttrennung: weg·zu·dür·fen
Erweiterter Infinitiv

اجازه رفتن داشتن

Bedeutungen

1 Akkusativ (مکان یا شخص)، Dativ (شخص)

داشتن اجازه یا رخصت رسمی یا قانونی برای ترک مکانی یا موقعیتی، اغلب در زمینه‌هایی که نیاز به تأیید یا مجوز است.

  • Nachdem die Sicherheitskontrolle abgeschlossen war, durfte jeder Passagier endlich vom Schiff weg.پس از اتمام بازرسی امنیتی، سرانجام به هر مسافر اجازه داده شد که از کشتی خارج شود.
  • Der Häftling durfte den Hof nur unter strenger Bewachung verlassen.زندانی تنها تحت نظارت شدید اجازه داشت حیاط را ترک کند.