weißbärtig

Aussprache: /ˈvaɪ̯sbɛʁtɪç/
Worttrennung: weiß·bär·tig
صفت

ریش‌سفید

Bedeutungen

1

دارای ریشی به رنگ سفید یا خاکستری روشن، معمولاً نشان‌دهنده سن بالا.

  • Der weise alte Mann mit dem langen, weißbärtigen Bart gab gute Ratschläge.پیرمرد خردمند با ریش سفید و بلندش، نصیحت‌های خوبی می‌کرد.
  • Der Weihnachtsmann ist traditionell als eine freundliche, weißbärtige Figur bekannt.بابانوئل به طور سنتی به عنوان شخصیتی مهربان و ریش‌سفید شناخته می‌شود.
  • Der Professor war ein älterer Herr, der stets einen gepflegten, weißbärtigen Bart trug.استاد مردی مسن بود که همیشه ریشی مرتب و سفید داشت.