weiß
سفید
Bedeutungen
1
رنگ سفید؛ رنگ برف، شیر یا کاغذ.
- Die Katze hat weißes Fell.گربه خز سفید دارد.
- Sie trug ein weißes Kleid zur Hochzeit.او در عروسی پیراهن سفید پوشیده بود.
- Der Schnee bedeckte die Landschaft mit einer weißen Schicht.برف منظره را با لایه‌ای سفید پوشانده بود.
2
بی‌رنگ، شفاف (مانند آب یا شیشه).
- Das Wasser im Bergsee war kristallklar und weiß.آب دریاچه کوهستانی زلال و شفاف بود.
- Die Milch war frisch und weiß.شیر تازه و سفید بود.
- Er malte die Wand weiß an.او دیوار را سفید رنگ کرد.
3
بی‌گناه، پاک، معصوم.
- Er hat ein weißes Westen und ist unschuldig.او پاکدامن است و بی‌گناه.
- Die Taube gilt als Symbol des weißen Friedens.کبوتر به عنوان نماد صلح سفید شناخته می‌شود.
- Ihr Herz ist rein und weiß.قلب او پاک و سفید است.