weißglühen

Aussprache: /ˈvaɪ̯sˌɡlyːən/
Worttrennung: weiß·g·lü·hen
فعل

سفید گداخته شدن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

به شدت داغ شدن تا حدی که به رنگ سفید درآید، گداخته شدن.

  • Das Metall beginnt bei extremer Hitze weiß zu glühen.فلز در دمای شدید شروع به گداختن و سفید شدن می‌کند.
  • Die Schmiedeesse wurde so heiß, dass das Eisen weißglühte.کوره آهنگری آنقدر داغ شد که آهن سفید گداخته شد.