weismachen

Aussprache: /ˈvaɪ̯sˌmaxn̩/
Wortzerlegung: weis·ma·chen
فعل

به کرسی نشاندن، جا انداختن، ادعای غیرواقعی را باوراندن

Beispiele

  • Du willst mir doch wohl nicht weismachen, nichts gewusst zu haben.تو که نمی‌خواهی به من باورانی که هیچ چیز نمی‌دانستی.

Bedeutungen

1 Dativ (Person) + Akkusativ (Sache)

به کسی ادعای دروغین یا غیرقابل باوری را باوراندن (jemandem etwas weismachen).

  • Er wollte mir weismachen, dass er der Chef ist.او می‌خواست به من بقبولاند که رئیس است.
  • Lass dir doch nicht so einen Unsinn weismachen!اجازه نده چنین مزخرفاتی را به تو بقبولانند!