Während der Kulturhistoriker Johan Huizinga (Homo ludens) das Spiel abseits aller ''weltlichen'' Zusammenhänge sah und es in die Nähe des Rituals und des Theaters rückte, machte sein Kritiker Roger Caillois darauf aufmerksam, dass auch Wetten und Glücksspiele zu den Spielen gezählt und sub specie ludi betrachtet werden müssen.
در حالی که یوهان هویزینگا (مورخ فرهنگی) بازی را جدا از تمام پیوندهای «دنیوی» میدید و آن را به آیین و تئاتر نزدیک میکرد، منتقد او روژه کایوا اشاره کرد که شرطبندی و قمار نیز باید جزو بازیها محسوب شوند.
