widersagen

Aussprache: /ˌvɪdɐˈzaːɡn̩/
Wortzerlegung: wi·der·sa·gen
فعل

رد کردن، تبرّی جستن، مخالفت کردن

Bedeutungen

1 Dativ (einer Sache / jemandem)

از عقیده، شیطان، وسوسه یا دینی کاملاً دست کشیدن و آن را رد کردن (قدیمی/مذهبی)

  • Er hat dem Teufel und allen seinen Werken widersagt.او از شیطان و تمام کارهایش تبرّی جست.
  • Sie widersagte den verlockenden Angeboten und blieb treu.او پیشنهادات وسوسه‌انگیز را رد کرد و وفادار ماند.